Pognałem za suczką, po jakimś czasie udało mi się ją złapać, była strasznie szybka.
- I co teraz? - spytałem unosząc brew.
- Teraz ja cię gonię! UCIEKAJ! - zaśmiała się głośno i ruszyła za mną. Cóż, Renesmee była szybsza i zwinniejsza, ale nie wytrzymalsza!
Po trzydziestu minutach zabawy padła.
- Czas! Czas! - krzyczała. Położyliśmy się na trawie i patrzyliśmy w chmury.
- Ta przypomina królika - wskazałem na śnieżnobiały obłoczek.
- Rzeczywiście! - przyznała entuzjastycznie Renesmee. Uniosłem jedną brew.
- Nigdy nie patrzyłaś w chmury?
- Nie... - pokręciła przecząco głową.
- Nessie! - zawołałem zaskoczony.
- Jak mnie nazwałeś? - spytała krztusząc się ze śmiechu.
- Nessie... - odparłem trochę zawstydzony.
- Ale dlaczego? - szturchnęła mnie lekko w bok.
- Nie wiem, twoje imię jest bardzo ładne, ale... Strasznie długie.
- Więc od dziś jestem Nessie! - pokazała mi język.
<Nessie? :3>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz